"Čekajući Handkea"

“Čekajući Handkea” u montaži

Kultura

Dugometražni dokumentarni film “Čekajući Handkea” reditelja Gorana Radovanovića trenutno se nalazi u postprodukciji, tačnije – u fazi montaže slike, saopštio je Filmski centar Srbije, koji je podržao nastanak ovog ostvarenja. Film prati vinara Srđana Petrovića iz Velike Hoče koji želi da postavi ploču sa reljefnim likom pisca na svojoj vinariji gdje je slavni pisac više puta boravio, upravo nakon saznanja da je slavni autor dobio Nobelovu nagradu za književnost.

Postavljanje ploče zahvalnosti ovom piscu postaje “sizifovska” akcija koja razotkriva svu dramu života preostalog srpskog stanovništva u enklavi na Kosovu i Metohiji. Autor filma Radovanović o svom najnovijem ostvarenju rekao je sljedeće: “Boravak Petera Handkea kod našeg naroda na Kosovu, u Orahovcu i Velikoj Hoči, imao je veliki uticaj i na moje opredeljenje da pre sedam godina snimim ‘Enklavu’, tako da sam ovim filmom želeo i sam da iskažem zahvalnost Handkeu za sva dobra dela koja je učinio prema našem narodu”.

Radovanović dodaje da Handke svakako posjeduje neosporan moralni stav spram ratova na prostoru bivše Jugoslavije, ali i iskrenu darežljivost koja se još uvek prepričava među Orahovčanima i stanovnicima Velike Hoče. “Ja sam filmski vaspitavan i školovan na Novom nemačkom filmu krajem 70-tih i početkom 80-tih godina prošlog veka, čiji je Handke bio neodvojivi i najznačajniji deo”, napominje autor, scenarista i režiser ovog budućeg filmskog djela.

“U ovom filmu pokušao sam da, za razliku od poslednjeg dokumentarca ‘Slučaj Makavejev ili Proces u bioskopskoj sali’ u kojoj je dominirao audio-zapis, napravim priču koja počiva isključivo na slici, pokušao sam da napravim film koristeći svega nekoliko telefonskih razgovora kao ‘dijalog’.”

Kako napominje reditelj, inače autor hvaljenog i nagrađivanog igranog filma “Enklava” o Srbima na Kosovu, gdje je igrao i Nebojša Glogovac, Velika Hoča je vjerovatno jedino urbano srpsko selo sa popločanim ulicama, kamenim kućama i desetak gradskih crkava, i gotovo mediteranska ljepota mjesta ga je uputila na fotografiju kao osnovni element režije.

“U tome mi je pomogao direktor fotografije Milorad Glušica, sigurno jedan od najznačajnijih srpskih snimatelja.” Osim režije, Radovanović je uz Borisa Trbića i scenarista ovog filma, montaža je u zanatskoj veštini Nenada Pirnata, dok je za zvuk zadužen Aleksandar Protić, istovremeno i izvršni producent uz reditelja.

Podijeli

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *