"Počasni građanin Sarajeva"

Čičak: “Počasni građanin Sarajeva”

Kultura

Na sjednici Gradskog vijeća Grada Sarajeva, koja će biti održana u srijedu, priznanje “Počasni građanin Sarajeva” bit će dodijeljeno Želimiru Altarcu Čičku, pop-rock legendi Sarajeva, BiH i bivše Jugoslavije. Komisija za izbor i imenovanja Gradskog vijeća Grada Sarajeva na svojoj 70. sjednici održanoj 20. oktobra 2020. godine razmatrala je Prijedlog odluke o dodjeli priznanja “Počasni građanin Grada Sarajeva” Želimiru Altarcu Čičku, nakon čega je odluka i donesena.

Želimir Altarac Čičak rođen je 1947. godine u Sarajevu. Još kao učenik Prve gimnazije u Sarajevu organizirao je razne kulturno-zabavne programe i koncerte i u to vrijeme bio najbolji voditelj koncerata “in live”.

Jedan je od najznačajnijih i najutjecajnijih kreatora sarajevske muzičke pozornice, pionir diskdžokejstva, urednik i voditelj mnogih popularnih radijskih i televizijskih emisija, promotor i organizator velikih rock spektakala, publicist i animator rock kulture, inicijator mnogih muzičkih manifestacija koje su postale tradicionalne.
U drugoj polovini šezdesetih godina često je nastupao na večerima poezije govoreći svoje stihove po studentskim domovima i domovima kulture, gdje je stekao brojnu publiku. Bili su to Čičkovi muzičko-poetski performansi na kojima bi kao gosti njegove stihove govorili Etela Pardo i Branko Ličen, tada studenti Pozorišne akademije, dok je za muzičku pratnju na orguljama bio zadužen Ranko Rihtman.

Krajem šezdesetih i početkom sedamdesetih u podrumu Studentskog doma “Mladen Stojanović” djelovao je i prvi underground club u Sarajevu “Barutana”. U kratkoj historiji tu su svirali mnogi, ali “Barutana” je zapamćena po programima koje je vodio Čičak i to pod nazivom “Čičak plus Čičak”, gdje su zajedno nastupali Ž. A. Čičak i grupa “Čičak”, a koji je već tada stekao epitet najboljeg diskdžokeja bivše Jugoslavije, a “Barutana” je bila mjesto gdje su se mogla čuti najaktualnija svjetska muzička ostvarenja trendovskog i progresivnog avangardnog žanra.

Najuspješniju saradnju ostvaruje s grupom Indexi, odnosno s gitaristom i skladateljem Slobodanom Bodom A. Kovačevićem. Uradio je tekstove za neke od ključnih pjesama Indexa, kao što su “Negdje na kraju u zatišju” i “Svijet u kome živim”. Također, Indexima je napisao stihove za njihovu antologijsku i na koncertima najviše izvođenu “Svijet u kome živim” (domaći hit ‘71.), “Povratak Jacka Trbosjeka i ostalog zla”.

Kao novinar i muzički kritičar počinje objavljivati tekstove 1973. godine u “Našim danima”, da bi kasnije sarađivao sa svim listovima u Sarajevu, kao kolumnist “VEN-a”, “Večernjih novina” “Svijeta”, “Oslobođenja”, beogradskog “Džuboksa” i “Rocka”.

Kao šampioni svoje ulice, gimnazije, mjesne zajednice, nastupali su mlađani bendovi Žaoka, Flota, Top, Kako kad, Mali princ, Rock apoteka, Tina, Ozbiljno pitanje, Linija života, Posljednji autobus, Lucifer, Velika porodica… Iz tih početničkih sastava izniknuli su kasnije Zabranjeno pušenje, Elvis J. Kurtovich, Plavi orkestar, Crvena jabuka, Bombaj štampa, Valentino, Gino Banana te Mladen Vojičić Tifa…

Podijeli

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *