Uprkos problemima s kojima se posljednje decenije suocava, Italija je od Drugog svjetskog rata dozivjela veliku transformaciju iz pretezno poljoprivredne zemlje u jednu od industrijskih sila.

U godinama Drugog svjetskog rata, zahvaljujuci amjerickoj pomoci u hrani i energentima te Marsalovom planu – finansijskoj pomoci zemljama Evrope, Italija je vrlo brzo obnovila osnovnu industriju, poput celicana, te su uslijedile godine snaznog rasta. Nakon perioda snaznog rasta, tokom 60-ih i 70-ih godina dolaze problemi. Ekonomija usporava, dolazi do snaznog rasta inflacije jer su se rastuci troskovi javnog sektora pokusali finansirati “printanjem” novca. Dolazi do otpustanja hiljade radnika u velikim kompanijama, zbog cega izbijaju strajkovi. Snazno je porasla nezaposlenost i sve to potrajalo je do
kraja 70-ih godina.

No, ono sto je bio – i ostao problem Italije je velika razlika izmjedju industrijski razvijenog sjevera zemlje i slabije razvijenog juga. Italija je jedan od glavnih poljoprivrednih proizvodaca u EU. Dominiraju u proizvodnji rize, voca, povrca i vina. Poljoprivredni sektor cini oko 2% italijanskog BDP-a.Italijanska industrijska aktivnost prvenstveno je koncentrisana u sjevernom dijelu zemlje, u gradovima poput Torina, Milana i Venecije. Velik dio italijanske industrije sastoji se od malih i srednjih porodicnih firmi, a preko 90 odsto italijanskih industrijskih kompnija ima manje od 100 zaposlenika.

Turizam je jedan od najbrze rastucih i najprofitabilnijih sektora, s obzirom na to da je Italija i na globalnom nivou jedna od najposjecenijih turistickih destinacija, s vise od 50 miliona turista godisnje.